
Kerst 2021

weblog van een ontheemde dominee onderweg
db-526-NL
Simon Kananítes (11/12)
‘Dat is, ijveraar (…)’, zo zeggen de Kanttekenaren op onze dierbare Statenvertaling. Geen onsympathieke bijnaam, want een ijveraar schijnt vlijtig. Maar daarmee is de zaak waarvoor gestreden wordt, nog niet de goede!
Er wordt wat gewedijverd voor ideologieën en overtuigingen. Niet zelden met eigen ego’s als oogmerk.
Simon had het afgeleerd om voorop te lopen. Hij mocht en moest zíjn wapens inleveren.
Er kwam liefde-ijver voor in de plaats. Ingewonnen en overwonnen door Christus, Die door de ijver van (en voor) Gods huis verteerd werd.
Moge die Liefde-geur, ook de jarigen van november, tot dé ware Liefde-ijver nopen!
db-525 NL
Ondersteuningsbijdrage
Vooralsnog voor een periode van DV vier jaar zal de Hersteld Hervormde Kerk, met ingang van deze maand november, maandelijks een ondersteuningsbijdrage aan ondergetekende uitkeren.
Middellijk wil de HHK hiermee zijn betrokken- en verbondenheid mijnerzijds tot uitdrukking brengen, hopend dat het mag bijdragen aan de verbetering van mijn welzijn.
Daarvoor past allereerst dank en verootmoediging jegens de Heere, Die harten neigde.
Hij zorgde ook in de moeilijke jaren (waarin de kerk(mens) menigmaal teleurstelde) voor levensonderhoud en zoveel meer. Middellijk ook door gewaardeerde (anonieme) handreikingen van (on)bekenden.
Voor een ontmoedigde en gedeprimeerde emeritus: een onverdiend voorrecht. Over “Thanksgiving” gesproken…! 🙏
db-524 NL
Bastiaan Johannis Van der Vlies (1942-2021)
Met ontroering kwam het bericht binnen. Van der Vlies is uit de tijd…
‘Om stil te berusten in Uw beleid’ – ik hoor hem dit zinnetje aan mijn eigen ziekbed van destijds nog bidden. Ernstig, hartelijk en betrokken. Vermoedelijk wilde ouderling Van der Vlies er zijn gekreukelde predikant (ook) wat in meegeven.
Iets wat ik pas veel later (enigszins) leerde gewaarworden: dat als het mij uit de hand loopt, er Iemand Boven staat, Die het nooit uit de Hand loopt.
Moge de Heere dát de rouwdragende familie bij dit grote verlies, tot troost, doen ondervinden.
db-523 NL
Lebbeüs (10/12)
Volgens de evangelisten Mattheüs en Markus werd hij ook ‘Thaddeüs’ genoemd, terwijl Lukas en Johannes hem als ‘Judas’ vermelden.
Uit Jezus’ antwoord op zijn vraag (Joh. 14:22) blijkt, dat er door de wereld een scheidslijn loopt. Er zijn mensen die Hem liefhebben en Zijn Woord bewaren, en er zijn mensen voor wie dat niet geldt.
Bij de eersten maken Vader en Zoon (door de Heilige Geest) woning. Niet voor even, maar blijvend, eeuwig. De anderen zullen dat ontberen en missen…
Door de drieenige God genadig opgezocht te worden, dát wens ik de jarigen van oktober van harte toe.
db-522 NL
Oma Burggraaf (1922-2021)
Op de leeftijd van negenennegentig-en-een-halfjaar kwam gisteren het einde van haar aardse leven. Als derde van onze grootouders, werd ook zij opgeroepen om voor haar Schepper te verschijnen.
“(…) opdat zij dit leven (hetwelk toch niet anders is dan een gestadige dood) om Uwentwil getroost verlate, en ten laatste dage voor den rechterstoel van Christus, Uw Zoon, zonder verschrikken moge verschijnen, door Hem, onzen Heere Jezus Christus (…)” *
Dat gebed (vermoedelijk schier een eeuw geleden uitgesproken bij de Heilige Doop) moge ons als nabestaanden aansporen om – bijtijds! – de enige troost te zoeken bij de Goede Herder.
*) Doopformulier.
db-521 NL
Jakobus
‘De zoon van Alfeüs.’ Dat is zo ongeveer het enige wat we over deze apostel (niet te verwarren met de gelijknamige apostel, zoon van Zebedeüs) in de Bijbel kunnen lezen. En wie Alfeüs was, blijft voor ons ook onbekend.
Wel weten we, dat ook deze Jakobus een gezondene van de Zoon van God was. Van ‘van Alfeüs’ (en Adam) was hij ‘van Jezus’ geworden – geestelijk en door het geloof.
Dát hebben ook de jarigen van september nodig: om ‘van Jezus’ te worden, naar ziel en lichaam beide. Die enige troost, ook bij de vermeerdering der jaardagen, van harte toegewenst!
db-520 NL
Mattheüs
‘Volg Mij’*, zo werd hij geroepen. Niet om te blijven wie/wat/waar hij was, namelijk een verachte belastinginner op kantoor bij de Romeinse bezetter. Maar om, Hém volgend, van penning-inner tot uitdeler/verkondiger van de menigerlei genade van God te worden.
Misschien zaten wij ook wel in ons ‘tolhuis’ op onze verjaardag. Meer met het aardse bezig, dan God en het Hemelse te betrachten….
Wat kunnen we elkaar als jarigen van augustus dan beter toewensen, dat ook wij zondaars, Zijn roepstem daadwerkelijk ter harte zouden (mogen) nemen? Opdat niet keizer Augustus, maar Christus Tafel-Heere in/over ons nieuwe levensjaar zij. Van harte!
* Matth. 9:9.
db-519 NL-ENG
DANK
Ze waren weer even talrijk, bemoedigend en overweldigend: de grote stroom felicitaties ter gelegenheid van mijn verjaardag. En toch opnieuw een blijde verrassing, en uniek. Zoveel mensen, zoveel meeleven, in zoveel talen, uit zoveel landen. Onwerkelijk, maar waar!
Heel hartelijk DANK daarvoor!
Het doet goed. Middellijk put ik er kracht uit om verder te gaan op de onbegrepen, zware weg. Ook om erover te blijven schrijven.
Niet voor de likes, de oh’s of de ah’s. Maar voor stemmelozen in de marge, als een spiegel voor de middenmoot en een signaal aan de top.
Daarenboven als dienaar van hét WOORD.
–
ENG
–
THANKS
It was again so numerous, encouraging and overwhelming: all the congratulations for my birthday. And even yet afresh, another happy surprise, and unique. So many people, so much compassion, in so many languages, from so many countries. Unreal, but true!
THANK you very much for all that!
It does good. Mediately, I draw strength therefrom to continue on the misunderstood, heavy road. Also to keep writing about.
Not for likes, ohs or ahs. But for the voicelessness in the margin, as a mirror for the middle range and a signal to the top.
Furthermore as minister of thé WORD!
db-518 NL-D
41
’t Was me het jaartje weer wel. Gevoelsmatig méér afgrond(en) dan grond onder de voeten gehad. Daardoor ook een moeilijke verhuizing achter de kiezen, en nog zoveel meer – waaronder een rotsblok van jewelste in m’n spreekwoordelijke rugzakje…
Bij dat alles ook héél véél gekregen. Ik heb er sinds de pastorie van Maartensdijk niet meer zo netjes bijgezeten zoals nu. Veel DANK aan allen die daaraan een bijdrage hebben geleverd – in woord, daad, gebaar en gebed!
Bovenal, en da’s bij al de depressieve diepten (en verzoekingen) een wonder: tot hiertoe gedragen en gespaard. Uit Hoogsterhand heden een nieuwe (ver)jaardag gekregen!
–
DEUTSCH
–
41
Es war wieder so einem Jährchen. Instinktiv hatte es mehr Abgründe als Boden unter den Füßen. Deswegen liegt auch ein schwieriger Umzug hinter mir, und noch viel mehr – ein massiver Felsbrocken im sprichwörtlichen Ruckpäckchen inklusive…
Bei all dem habe ich aber auch sehr viel (Geschenkt) bekommen. Seit dem Pfarrhaus Maartensdijks damals, habe ich nicht mehr so nett gewohnt wie jetzt. Vielen DANK an alle, die dazu beigetragen haben – in Wort, Tat, Geste, Gebet!
Vor allem, und bei all den depressiven Tiefen (und Versuchungen) ist das ein Wunder: bis hierher getragen und geschont. Aus Höchsterhand heute ein neuer Jahrestag bekommen!