De tijd dat de aarde ‘t voortbracht op Gods spreken (op de 3e, 5e en 6e dag van de eerste week) ligt zo’n zesduizend jaar achter ons. Sinds de zondeval zijn er doornen, distels, is er ‘zweet des aanschijns,’ vloek en dood.
Maar wat in den beginne was, en nog is, is de afhankelijkheid van de Heere, de hemelse Landman.
Wie nu een (politieke) kleur (of zwart) verwacht, vergist zich. De pijl van het ene perspectief ligt verder. Verder terug én verder vooruit. Geen armoedig verduisterd verstand of filosofische ‘common sense.’
Maar: ‘vrees God en onderhoudt Zijn geboden, want dit betaamt allen mensen.’ (Pred. 12:13b).
Die Weg heeft perspectief, omdat er Dageraad aan verbonden is. Van al het andere geldt dat het wegen des doods zijn – huiveringwekkend!
Maar Hij, de God van Israël, maakt de Weg des levens bekend: Jezus Christus. Dat Zijn Woord heden, morgen en in der eeuwigheid ons hart vervulle en onze stem besnare.
—-
DEUTSCH
Perspektive für Deutschland (3)
Wer nun eine (politische) Farbe (oder Schwarz) erwartet, täuscht sich. Der Pfeil der einzigen Perspektive liegt weiter. Weiter zurück únd weiter vorwärts. Keineswegs armselig verfinstertes Verstand oder Philosophischer ‚common sense.‘
Sondern: „Fürchte Gott und halte Seine Gebote; denn das gehört allen Menschen zu.“ (Prediger 12,13b).
Dieser Weg hat Perspektive, weil Morgenröte daran verbunden ist.
Alles andere, so wird offenbar werden, sind Wege des Todes – eine höllische Perspektive!
Er aber, der Gott Israëls, macht den Weg des Lebens bekannt: Jesus Christus. Es möge Sein Wort heute, morgen, und in Ewigkeit unsere Herzen erfüllen, und unsere Stimmen besaiten.
Kon de vorige keer, linksom, een partijnaam genoemd worden, rechtsom durf ik dat niet.
Een (gelukkig) kansloze links-extreme splinterpartij noemen (die slechts in één deelstaat op het stembiljet staat) zal nog geen stemmen of zetels opleveren.
Maar het even perspectiefloze blauw (bruin omrand en wie weet hoe bruin verzengd…?) wat als ‚alternatief‘ gepresenteerd en schrikbarend vaak omarmd wordt, wens ik geen naam te geven.
Of toch deze: voor de revolutie en tegen het Evangelie. Want komt het in de grondslag niet op hetzelfde neer?
Toch is dat niet het laatste woord. Er ís perspectief, ook voor Duitsland.
———
DEUTSCH
Perspektive für Deutschland (2)
Konnte ich das letzte Mal, linksherum, Parteiname nennen, rechtsrum traue ich mir das nicht zu.
Eine (glücklicherweise) chancenlose linksextreme Splitterpartei (die nur in einem Bundesland antritt) nennen, bringt ihnen keine Stimmen oder gar Sitze.
Aber das ebenfalls perspektivlose blau (braun umrandet, und wer weiß wie braun versenget….?) was ‚alternativ‘ präsentiert und erschreckend oft umarmt wird, will ich keinen Name geben.
Es sei denn: für die Revolution und gegen das Evangelium. Denn läuft es, wenn man es recht betrachtet, grundsätzlich nicht auch darauf hinaus?
Trotzdem sei das nicht das letzte Wort. Es gíbt eine Perspektive, gar für Deutschland.
De S.G.P. biedt dat niet. Althans niet die, die in Berlijn op het stembiljet voor de komende Bondsdagverkiezingen staat. Hun gedachtegoed, ontleend aan de ‘vierde internationale’ is revolutionair en baart zelfs het Bundesverfassungsamt zorgen.
Vandaar dat deze partij dus niet oranje, maar rood in het kwadraat is. Marxistisch bloedrood op trotzkistische grondslag, daarvoor staat ‘die Sozialistische Gemeinschaftspartei.’
Kortom: vóór de revolutie en tégen het Evangelie.
Ze zijn helaas niet de enige die daarmee ‘hausieren’ (of dat uitventen).
Voor de Nederlandse Oranjegezinde S.G.P. zou de Duitse verkiezingsdag zelf, de christelijke sabbat, al een brug te ver zijn – hopelijk.
____
DEUTSCH
Perspektive für Deutschland (1)
Die S.G.P. bietet das nicht. Wenigstens nicht die S.G.P., die in Berlin bei den kommenden Bundestagswahlen antritt. Ihre Ideen, vom ‚Vierten Internationale‘ abgeleitet, sind revolutionär und geben dem Bundesverfassungsamt Anlass zur Beobachtung.
Deshalb ist diese Partei also nicht orange, sondern rot im Quadrat. Marxistisch Blutrot, nach Trotzkistischer Schnitt, das ist ‚die Sozialistische Gemeinschaftspartei.‘
Kurzgefasst: für die Revolution, gegen das Evangelium.
Es sind leider nicht nur die, die damit hausieren…
Für die niederländische Oranien-Haus-gesinnte S.G.P. (Staatkundig Gereformeerde Partij: Politisch Reformierte Partei) wäre der Deutsche Wahltag, am christlichen Sabbat, an sich schon einmal einen Schritt zu weit – hoffentlich.
‘Ten laatste nu zal hij weten dat engelen wél bestaan…’, zo vermenigvuldigden mijn gedachten bij het bericht zijn sterven.
Wie net als ik in de jaren 1980 aan de verdwaasde beeldbuis gekluisterd zat, zag het allemaal de revue passeren: van dokter B. tot een quiz die miljoenen voorloog ‘maar engelen bestaan niet…’
De Bijbel leert anders: een gestorven bedelaar die ‘van de engelen gedragen werd in den schoot van Abraham’ en een rijke (dwaas) die zijn ogen ophief in de hel, ‘zijnde in de pijn.’
Zoveel jaren is het vandaag geleden dat mijn leven ondersteboven ging, ik uit mijn auto gezaagd, én van Hogerhand gespaard werd.
Elf dagen na een nieuwjaarspreek in mijn geliefde Maartensdijk over Spreuken 14:12: ‘Er is een weg die iemand recht schijnt, maar het laatste van dien zijn wegen des doods.’
Wat zijn er daarna veel wegen gevolgd die heel wat schenen… Gedwaald als een schaap der verderving. Tot hiertoe, tegen eigen verdienste in, niet tot een roof overgegeven.
Er is een Weg, Die niemand recht schijnt. Hem zijn ‘de wegen des levens bekendgemaakt’ (Hand. 2:28).
Het bloeit, maar ’t is amper een bloemetje… ‘t Is wel het enige wat hier momenteel, in ontluikende zin, floreert. Dus meer dan dit viel er sowieso niet te ‘schieten’ voor een slotakkoord.
We doen het er maar mee…!
Allereerst voor een hartelijke felicitatie aan alle jarigen van het vierde en ietwat grijsgrauwe kwartaal van dit natte jaar.
Moge voorts de kleine bloesems maar als blijken van Gods sparende en bewarende Hand verstaan worden – ook als het misschien een moeilijk jaar was.
Tenslotte – en is dit stilleven niet oneindig schoner dan alle geknal, geflits? – met de heilswens voor een goed eindejaar.